สวัสดีครับ
กระผม เคย์ เดวิลัสต์ โซลดิ๊กค์ จะพาทุกท่านมา หฤหรรษ์กับ "นิทานไก่นักผจญภัย"
ที่นี่คือ บล็อกกลุ่มผมเอง ไม่ใช่บล็อกเปิด ช่างหัวมันว่าใครจะรู้
จากที่ผมได้อ้างอิงถึงเรื่องนิทานไก่....
เอาล่ะ เราไปอ่านกันเลยครับ
นี่ก็เป็น ลิงค์ เล็กๆน้อยๆ ที่ทำไว้สำหรับคนที่อยากอ่าน แต่ไม่เคยอ่านนะครับ
+++++++++++++++++++++++++++++
นิทาน "การผจญภัยของไก่ตัวหนึ่ง"
ตอนที่ 4 (ตอนจบ)
Chapter 1 è http://kei-devyluzth.exteen.com/20061230/entry
Chapter 2 è http://kei-devyluzth.exteen.com/20070102/entry
Chapter 3 è http://kei-devyluzth.exteen.com/20070106/entry
* คำเตือน!!! นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับ บุคคล สมาคม หรือเหตุการณ์จริงแต่ประการใดทั้งสิ้น!!!*
แล้ววันต่อมา แบกแดดก็เอาป้ายมาปิดที่แท่นประกาศมาด่า มนุษย์ คนนึง
ทั้งๆที่ก็รู้ว่าคนๆนั้นคือเพื่อนไก่
แต่ก็ยังด่า................แสดงว่าใครผิดสัญญาก่อนล่ะเนี่ย?................
แบกแดดบอกว่า อย่ามาสโตรกที่นี่อีก คือ อย่ามาสโตรกกันและกันนั่นเอง
ไก่เห็นเท่านั้น แม้จะโกรธแต่ก็ไม่ได้เม้นท์อะไร
เพราะสัญญาไปแล้วว่าจบเรื่องคือจบ จะไม่ไปยุ่งกับแท่นประกาศแถวบ้านแบกแดดอีก
จากนั้นที่แท่นประกาศแถวบ้านของไก่ ไก่ก็เอาแผ่นประกาศมาแปะฉลองสิ่งดีๆ
โดยกล่าวพาดพิงถึง 3 คนนั้นอย่างชมเชย(??)
แต่ก็ไม่วาย ด้วยความโกรธเคือง ทำให้เผลอแย็บด่าทั้ง 3 คนนั้นลงไปด้วย
คุณห่วงยางโกรธมากเลยไปแปะป้ายประกาศที่แท่นแถวบ้านตัวเองด่ามั่ง
ไก่ไม่รู้เรื่อง แต่มีหนึ่งในคณะสาวกพระเจ้ามาบอก...........
ห่วงยางหาว่า ไก่ไม่รักษาสัญญา.......แล้วก็บอกว่าจะถอนหงอกคุณแม่ค้างคาว..........
ไก่อยากจะแย้งว่า
.........รักษาสัญญาสิ ก็คุณแม่บอกว่า แท่นประกาศแถวบ้านแบกแดด ไม่ใช่แท่นประกาศเขตบ้านไก่นะ..........
แล้วใครกันแน่ที่ไม่รักษาสัญญาก่อน เพื่อนห่วงยางนั่นล่ะมาด่าเพื่อนของไก่ก่อน
...............ใครไม่รักษาสัญญากันเนี่ย?............
แล้วไหนบอกว่า จะไม่สโตรกกันและกัน
................แล้วที่มาด่าไก่นี่คืออะไร..............
แต่สุดท้ายนี้ ทั้งหมดก็เป็นได้แค่นิทาน
เรื่องราวถูกตัดบทจบเหมือนที่อยู่ๆตัวร้ายก็ตายหมด
.........นิทานไก่ จึงขอสิ้นสุดแต่เพียงเท่านี้.........
ขอไว้อาลัยให้แก่ผู้ล่วงลับ คือ.....
คุณห่วงยาง ผู้มีเล็บขบ 100 ปี
คุณแบกแดด กับ คุณลุงเสือคาบดาบ
และ......คุณแตงโม ผู้ผ่านสงครามโลกมาถึง 3 ครั้ง.........
ข้าพเจ้าซาบซึ้งกับวีรกรรมอันใหญ่หลวงของท่าน
จึงได้ แต่งนิทานเรื่องนี้เพื่อ สรรเสริญ
ขอบคุณนักแสดงทุกท่าน และ ทุกๆคนมา ณ ที่นี้ด้วย
จาก ไก่ นักผจญภัย
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- จบ.....ซะงั้น -
นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า .
1. ไม่ควรไปเล็บขบ 100 ปีใครก่อน
2. เรื่องที่เขาไม่ได้ถาม ไม่ต้องบอกก็ได้
3. ใจกว้างกับคนร่วมเผ่าพันธุ์บ้าง
4. ควรเคารพ และ สรรเสริญพระเจ้า
5. พระเจ้ามีจริง และกำลังมองดูเราอยู่
6. ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
7. ไก่ก็เห็นตีนห่วงยาง ค้างคาวก็เห็นนม(ที่ไม่ค่อยมี)แบกแดด
8. ปากดีเป็นศรีแก่ตัว
9. ควรทบทวนความจำเกี่ยวกับเรื่องของตัวเองซะบ้าง ก่อนที่จะเป็นอัลไซเมอร์
10. จะตีหน้ามาซักกี่หน้า จะเฟคยังไง คนมันก็มีอยู่หน้าเดียวนั่นล่ะ
ขอบคุณ(เหยื่อ)ทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่านครับ
/โค้ง
-เคย์ โซลดิ๊กค์-
edit @ 2007/01/22 20:03:47
edit @ 2007/01/22 20:08:11